prof. Stanisław Wieczorek

Laureat nagrody Ministra Kultury i Sztuki oraz Honorowej Odznaki „Zasłużonych dla Kultury Polskiej”. W 1996 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Wielokrotnie pełnił funkcję prodziekana i dziekana Wydziału Grafiki warszawskiej ASP, na którym prowadzi obecnie dyplomującą pracownię Multimedialnej Kreacji Artystycznej; jest także twórcą i dyrektorem Instytutu „Sztuka Mediów”. Od 1984 roku przez dwanaście pełnił funkcję dyrektora artystycznego dwumiesięcznika „Projekt”. Przyczynił się do utworzenia Stowarzyszenia Polskich Artystów Projektantów i utrzymania Międzynarodowego Biennale Plakatu w Wilanowie. Zajmuje się zarówno malarstwem, rysunkiem, grafiką artystyczną, jak i projektową (plakat, identyfikacja wizualna, typografia). Jest twórcą kultowych projektów PRL-u- min. opakowania papierosów Caro, a także autorem etykiety na tzw. „Wino patykiem pisane”.

 

O projekcie „Street Art by Fenix”

„Warszawa jest miastem bez mostów, rzeka dzieli miasto i mam wrażenie, że mieszkańcy Pragi, tak jak przed 50 laty w niedzielę odświętnie ubrani jadą do Warszawy. Warszawa jest miastem bez urbanistyki, olbrzymie osiedle Ursynów łączy z Centrum jedna droga, tak jak dawniej ul. Puławska. To samo mamy z Białołęką, Bródnem czy Bemowem. Warszawa jest miastem, które nie dba o swój wizerunek. Na placu Piłsudskiego zbudowano obrzydliwy gniot, który zasłonił piękną fasadę Teatru Wielkiego. Wreszcie Warszawa to miasto obskurnych domów, często z zerwanymi balkonami, niektóre stare dzielnice wyglądają jak slumsy. Powoli do tego stanu zbliżają się wielopiętrowe domy mieszkalne z epoki Gierka. Nowobudowane osiedla przez deweloperów, to pogrodzone ścieżki, gdzie służby miejskie nie mają dostępu. Przepisów i ograniczeń coraz więcej, tworzą je nie tylko władze, ale również grupy nacisku, następuje segregacja, chwała Bogu nie rasowa, ale nie daj Boże – materialna. Z zainteresowaniem zapoznałem się z nową inicjatywą młodych nauczycieli akademickich i doktorantów, którzy chcą swoją twórczość prezentować na fasadach remontowanych kamienic. Dobrze by było, aby zamiast olbrzymiego baneru przedstawiającego  półnagą panią myjącą zęby na tym miejscu zobaczyć pracę wykonaną przez artystę. Wyobrażam sobie ul. Targową, gdzie na domach zamiast reklam pojawiły się prace twórców. Byłaby to wielka galeria w przestrzeni publicznej. Wychowanie estetyczne jest tak samo ważne jak nauka czytania i takie też zadanie stawia sobie grupa Fenix. Ci młodzi ludzie chcą zrodzić nową sztukę jak feniks z popiołów stworzył nowe życie.

Grupa składa się z młodych twórców których znam bardzo dobrze:

 

Marta Banaszak – absolwentka Wydziału Grafiki, obecnie doktorantka. Wybitnie utalentowana, świetnie wykształcona, uprawia twórczość w grafice warsztatowej. Stworzyła własną stylistykę, tematyką jej prac jest problematyka społeczno-polityczna, wydaje się, że rozumie istotę krzywdy. Laureatka nagród, ceniona w środowisku.

 

dr Mateusz Dąbrowski – absolwent Wydziału Grafiki, pracuje w Katedrze Grafiki Warsztatowej na macierzystym Wydziale. Wybitnie uzdolniony plastycznie, pracowity i konsekwentny aż do bólu. Jego twórczość mimo młodego wieku jest uznana nie tylko w Polsce. Wyróżniany i nagradzany. Był w 2010 roku nominowany do paszportu ‘”Polityki’. Zdobył sobie zasłużony autorytet wśród studentów i kadry dydaktycznej.

 

dr Jakub Wróblewski – absolwent Wydziału Grafiki, pracuje w Pracowni Multimedialnej Kreacji Artystycznej. Promotorem jego pracy doktorskiej był prof. Grzegorz Kowalski . Pracowity, konsekwentny, ma wyostrzony zmysł obserwacji. Świetnie komponuje kadry obrazów, przypominają mi obrazy wielkich mistrzów malarstwa. Uzdolniony plastycznie i sprawny intelektualnie. Swoje prace realizuje w technikach cyfrowych. Jest znanym i docenianym artystą wśród twórców multimedialnych.

 

dr Jaśmina Wójcik – absolwentka Wydziału Grafiki, doktoryzowała się na macierzystym Wydziale. Pracuje na Wydziale  „Sztuki Mediów”. Uzdolniona plastycznie, kipiąca pomysłami, pracowita i sprawna realizatorka. Zaangażowana, wyczulona na problematykę społeczną i losy ludzi chorych i starych. Jej filmy pokazują los człowieka w zimnym ucywilizowanym i bezdusznym świecie. Filmy były nagradzane i wyróżniane.”